Απύθμενο πηγάδι της εθνικής ντροπής
Η τύχη από τους στενότερους συγγενείς του Βασίλ Λέφσκι - ένοχοι ντουλάπα της ντροπής "Νέα Βουλγαρία"
Ένα χρόνο κύλησε στο απέραντο, άπειρο άβυσσο του Απείρου, παμφάγα χρόνο από τις βουλγαρικές αρχές αποφάνθηκε Karlovo, κύμβαλα και karlovchani ήδη ότι πέντε αιώνων τουρκικό ζυγό είναι μισητό, μοχθηρό γήπεδο μνήμη κάπου στο παρελθόν, μη αναστρέψιμη, αν και τα ερείπια της έκαψαν σπίτια, κάηκαν, κατέρρευσε κτίριο των αρσενικών δευτεροβάθμιων σχολείων και καταστράφηκε ολοσχερώς, καταστράφηκε το λεκιασμένο ναούς "Άγιος Νικόλαος" και "Παναγία" θλιβερό-θλιβερό αποκαλυπτικά των οποίων τέλος δείχνοντας την οργή των τουρκικών στρατευμάτων και των ατάκτων. Η πόλη μόνο το 1485 από τον οθωμανικό τέμενος σφαίρα φεουδαρχική Κάρλα Αλή Μπέη, ιδρυτής της Karlovo kasaba, δέχθηκε, αποδέχθηκε το όνομά του, γέρος με κάποιο τρόπο σχεδόν ανέπαφη μεταξύ izdavatelski πένθιμη nigrescent είναι ruini.Svirep Δεκέμβριο ψύχρα chillingly wriggling είναι ψυχρός κοιλάδα μεταξύ κορυφογραμμές των βουνών και άνω ρίγος χωριό prisloneno στους νότιους πρόποδες του βουνού Kalofer. Για να ηρεμήσει κρέμασε ακίνητος καρδιές χάσει ένα χτύπο ως κακό οιωνό στάχτης-γκρι, χαλαρή πέπλο του καπνού από το ρέψιμο ozhdatsi πυρκαγιά-που αναπνέει συνεχώς. Σούρουπο, όταν γύρω από ένα άθλιο εξοχικό σπίτι στην κορυφή τρίμηνο, pop τυλιγμένο σε μια μαύρη μαντίλα - ένας ενήλικας, μεταφέρεται εξήντα μικροκαμωμένη γυναίκα που έτρεξε στο Μπουνάρ γειτονιά, οκλαδόν κάτω από ένα αιώνα, παλιά λεύκα στο τέλος της πλακόστρωτης wynd. Όταν έφτασε η γυναίκα και σταμάτησε και μεγάλωσε συνοφρύωμα στο πρόσωπό του προς τον ουρανό το χειμώνα σαν περιμένοντας να οραματίζονται, όπου τα πιο ζωτικής σημασίας και μοιραία οιωνός της ζωής του. Αλλά πάνω ράμπες, η αδιαφορία και Lecah bezotradnost εξάπλωση των ατελείωτων γήπεδο tamneeshtite έρημο της ροής σιωπηλή νύχτα και χωρίς σύννεφα, ακόμα και η πιο σπινθηροβόλα αστέρι ακτίνων του φωτός δεν είναι αναβοσβήνει στο σκοτάδι. Ωστόσο, στο πρόσωπό της καταβεβλημένος, δαγκώματα από ακόρεστη ευαισθητοποίηση kaharite gmezh των πυρκαγιών μετατράπηκε αγωνιώδη καλειδοσκόπιο από μέρες και νύχτες, κατά την οποία πέρασε τη δική του βιογραφία, που καταστράφηκε από συνεχείς δοκιμές και τις δοκιμασίες: να παντρευτεί και με τον Ιβάν gaydzhiyata Kunchev να χρεοκοπήσει επειδή ohtachivo ασθένεια και πέθανε κάτω από την ηλικία των 43 ετών, και στη θεραπεία zlochetata φτώχεια των πέντε παιδιά?. ατυχές χήρες ταπεινές χρόνια neuteshimiata μητέρας θλίψη για το θάνατο της μικρής Μαρίας και δύο αγόρια, των οποίων το τέλος των ημερών τους αρπαχτούμε μαζί τους οι νέοι, ελκυστικός γυναίκες? χήρα και η κόρη με Jana τεσσάρων νεαρών παιδιών, και επέστρεψε από το Ρωσοτουρκικό πόλεμο-γιο με ειδικές ανάγκες, χωρίς να αφήσει ένα πόδι, αηδιάζω φυματίωση και πήγε σιωπηλή, απόβλητοι να επαιτούν ελεημοσύνη kaldaramestite Karlovo μέσω λωρίδες, και χαρούμενη ζωή γλισχρώς στιγμή, στυπτικές καταμέτρηση των λιποθύμησε ροζιασμένα δάχτυλα των δύο χεριών, και συνεχίζοντας nesnosna, σκοτώνοντας τη φτώχεια!
Η φτώχεια σαγόνια ληστρική έσπασε σε αυτό το κομπολόι izsulvashta γύρω από τη χριστιανική χρονολογία 1878 - το πρώτο ελεύθερο χρόνο για τους Βούλγαρους, οι οποίοι κατοικούν στο Πριγκιπάτο της Βουλγαρίας και της Ανατολικής Ρωμυλίας - ανώριμη απογόνους του Βερολίνου prosluvutiya Κογκρέσου. Στα κομμάτια πάγου είχαν μετατραπεί karlovchani καρδιές - δεν έχουν ποτέ να πέσει κανένα έλεος, είναι σχετικό lakomyaha έχουν περισσότερα. Προηγούμενη Τσελεμπή, giaours ιδιοκτήτες των οποίων memleket chorbadzhilak άνθισε πρόσφατα κάτω από την ομπρέλα του Οθωμανού σουλτάνου είναι sdushiha με novopraknalite parvenus πλούσιοι, και η φτώχεια - πέντε για το ψωμί ψίχουλα - τεντωμένο αυτιά gladoriya και μετά βίας να τα βγάλουν πέρα.
Stropolilata στο λυγισμένο και odve γυναίκα δεν μπορούσε να θυμηθεί τέτοια αφόρητη, stravnishki βασανιστική πείνα είναι hereabouts ως αληθινή μάστιγα λοιμώδη και τα άδεια στομάχια των φτωχών τόσο πολύ χρόνο για να παίξει το Ραμαζάνι, disconsolately vieyki ένα σκυλί στο φως του φεγγαριού. Κοιλιές εγγόνια της άρχισε να πρήζεται από σταθερό υποσιτισμό, τα παιδιά απεγνωσμένα ουρλιαχτό που περιελήφθη και στο στενό, prihlupvashti θάλαμο όπου η πραγματική μεγάλη γιαγιά studuvaha ξέσπασμα, τα παιδιά των Jana και ανάπηρος αδελφός της, που επλήγησαν από ατυχία ένθερμους Απελευθέρωση της Βουλγαρίας περιμένουν να ζήσετε την πλήρη τραγωδία ταπεινωτική την ύπαρξή τους, θα καλύπτει μέχρι και επώδυνο τρόπο να τους Γολγοθά. Τα χέρια του εξαθλιωμένου, τώρα ταπεινά απλωμένα για ελεημοσύνη για τα καταστήματα στο παζάρι Karlovo, πραγματοποιούνται μία φορά το σπαθί και το όπλο του στο Hristo Botev, και αποσπάσματα των Βουλγάρων εθελοντών. Κατά τη διάρκεια της καταιγίδας, hashovski ταραγμένα χρόνια στη Βλαχία αυτά τα ίδια τα χέρια κρατούσαν μαχαίρια και πιστόλια, εξαπλώνεται γύρω από τα μπαρ και τα καφενεία ανατρεπτική χαρτιά "Ελευθερία" και "ανεξαρτησία". Αλλά εδώ στην απελευθερωμένη από τους Τούρκους βουλγαρικά εδάφη αυτά τα ιερά χέρια δεν είναι για τίποτα, αλλά μια άθλια ζητιάνους.
Πρώην κατακερματισμού και εθνικό επαναστατικό επέστρεψε στη γενέτειρά του Karlovo bolnichav φυματίωση, με ισχυρή οπτική και χωρίς πόδι. Karlovo παλιά και πρόσφατα πλούσια άνδρες παρακολούθησε τον απροκάλυπτη εχθρότητα με και επειδή ήταν το μαχαίρι τυριού και αφέθηκε χωρίς προς το ζην, αναγκάζοντας για να κερδίσουν τα προς το ζην, υποβάλλοντας το χέρι για ελεημοσύνη από τους περαστικούς στους δρόμους ... Αλίμονο! Έπρεπε να πιει σταγόνα-σταγόνα, δηλητήριο-πικρό ποτήρι του άτυχου μοίρα του που δεν ήταν είδος προς αυτόν και τα άλλα δύο αδέλφια, καίγεται στις φλόγες του βουλγαρικού εθνικού απελευθερωτικού αγώνα ...
Και ... δεν κράτησε ανθρώπινη καρδιά! Θα μπορούσε πλέον να καταπιούν machalivo αθλιότητες oskrableniyata, ταπεινώσεις τεράστια δυστυχία, σπεύδουν σαν λύκος στην οικογένεια razbesuvani karlovka ατυχές πακέτα. Και vazropta στην ψυχή του με την σκληρή μοίρα του, και καταράστηκε τη στιγμή που γεννήθηκε στο λευκό κόσμο. "Συγχώρεσέ με, Κύριε» - sobbed και ασφυκτιούν σχεδόν ατυχής nevsvyast της πείνας που τράνταγμα το σώμα σας σε επώδυνες, αγωνιώδη σπασμούς zalyushnata θολό από τα δεινά της αφόρητη απελπισία, με μια τελευταία προσπάθεια parmaklaka πέφτοντας στο πηγάδι και αμέσως εξαφανίστηκε στο σκοτάδι ουρανίσκο.
Την επόμενη μέρα, μετά το γεύμα, το πτώμα είχε αφαιρεθεί από τη Γέρα και θάφτηκαν σε δύο ή απρόσεκτα, χωρίς θρησκευτικές τελετές στη χαράδρα, ξεχαρβαλωμένος χαλάρωση σε χώρες της καταναλισκόμενης βουλγαρικής νεκροταφείο τα ερείπια της παπικός λάβει άφεση αμαρτιών και να υποβάλλει μειλίχια ovchedushno να πάει για να σταματήσει το φάντασμα. Αλλά αυτοκτονίας Ορθόδοξη εκκλησία σοβαρότητα ανάθεμα Απαγόρευση να ταφεί στη χριστιανική ταφικούς θαλάμους. Μέχρι λίγο τάφο hendek, επιλέγοντας μυρίζει κρύο φρενήρεις με θλίψη Jana - κόρη νεκροί και αρκετοί γείτονες odripaveli την κορυφή τρίμηνο. Γιος της αυτοκτονίας έκπληκτος με θλίψη και οίκτο nasvyatka είναι αναίσθητος και ανίκανος να δει Diggers - δύο άτομα από τον βλακωδώς μεθυσμένος και συστηματική υποσιτισμό Karlovo Τσιγγάνοι - κατρακύλησε στον τάφο του κοκαλιάρικο, νεκρό σώμα της μητέρας του, τυλιγμένο σε βρώμικο, σχισμένο κουρέλι θάβουν με barzeshkata vledenenata του Δεκεμβρίου stid αμμώδη-αργιλώδη εδάφη, γεμάτη με τα ζιζάνια και ακανθώδες μικρό Kamenyak.
Μετά από μια ημέρα ή δύο προσκάλεσε επαιτεία γύρω Karlovo λωρίδες και άθλιο "φόρο τιμής" που έδωσε, βοήθησε το Kim να ταΐσουν τα μικρά τους. Το 1881, πέθανε ο πάσχων, ασφυκτιούσε από την πνευμονική αιμορραγία, μετά από τρία χρόνια στην επαιτεία γενέτειρα του Karlovo.
Επειδή σοκαριστικά ατυχές τελείωσε τη ζωή του στην απελευθέρωση της Βουλγαρίας μητέρα Απόστολος Λέφσκι - Τζίνα Kuncheva και ο αδελφός του Πέτρος Kunchev Ιβάνοφ. Τόπος θανάτου της Τζίνα Kuncheva δεν σώζεται και σήμερα κανείς δεν γνωρίζει πού βρίσκονται τα οστά αυτό το πιο ιερό της Βουλγαρίας. Αλλά όπως τους Vasil Ivanov Kunchev - Λέφσκι και Τζίνα Kuncheva και Peter Kunchev έχουν εφαρμογή τα ονόματά τους για πάντα στο πάνθεον χωρίς χέρια της βουλγαρικής λαϊκής μνήμης έως ότου η Βουλγαρία είναι καταδικασμένοι στην αθανασία!
Για να είμαι ειλικρινής ένιωσα μια βαθιά Κρουζ, μαθαίνοντας την πραγματική αιτία του θανάτου της μητέρας και του αδελφού της Λέφσκι. Δεν μπορούσα να πιστέψω τα αποδεικτικά στοιχεία που προσκόμισε για μένα από το διάσημο Χάσκοβο kreeved Μπόρις Kolev, ο οποίος για πολλά γενεαλογία της έρευνας χρόνια (γενεαλογία) της Λέφσκι και αυτός είναι ο λόγος που αποφάσισα να μιλήσω για το θέμα αυτό με δύο από τους πιο έμπειρους ικανότητα της βουλγαρικής ιστορίας. Ένα - prof.Ilcho Ντιμιτρόφ - Διδάκτωρ ιστορικών επιστημών, τότε πρύτανη του Πανεπιστημίου της Σόφιας "Κλήμης της Αχρίδας", μέλος του Προεδρείου της Ακαδημίας των Επιστημών, μέλος ανταποκριτής και αντιπρόεδρος της Ακαδημίας Επιστημών και ακαδημαϊκός koskodzha-πλυμένα - ποτέ δεν με τίμησαν με την απάντηση, στολισμένα του νόημα razgovorlivost με casual, tankoironichna, mefistofelska ένα χαμόγελο. Και το άλλο - καθηγητής Νικολάι Genchev - κοσμήτορας της Σχολής Ιστορίας του Πανεπιστημίου της Σόφιας "Κλήμης της Αχρίδας", Διδάκτωρ Ιστορικών Επιστημών, αντεπιστέλλον μέλος της BAS και Χέρντερ, νικητής του βραβείου στην ιστορία - βιαστικά smotolevi: "Της πλήρους παιχνιδιού αφόρητη-κοσμική ερμηνεία και βουλγαρικό κοινό δεν θα το δεχτούν! Από κοινωνική άποψη, δεν είναι τόσο ηθικά για να επικεντρωθεί σε τέτοιες ερμηνείες και ψάξιμο σε αυτά, κοιτάζοντας κάθε τίμημα pikanterii σκανδαλώδες! "
Αλήθεια - τι παράξενο beter superintelektualno, svrahpikanteriyno ειρμός Καθηγητή! Επειδή τα πραγματικά περιεχόμενα χρονικό της ζωής της οικογένειας του Ιωάννη και της Τζίνα Kuncheva και τα παιδιά τους ochevidnokategorichna!
Οι γονείς της Λέφσκι - John και Τζίνα Kunchev Karaivanova (Kuncheva στον άνθρωπο) έχουν πέντε παιδιά: Jana, Βασίλ, Χρήστο, ο Πέτρος και η Μαρία. Πατέρας - εργατικός και ευημερούσα ζωγράφος και Karlovo Braider - είναι άρρωστοι από την κατανάλωση, γρήγορα έπεσε σε πτώχευση και πέθανε το 1851 Πρόωρη ορφανή οικογένεια βρισκόταν σε δεινή οικονομική κατάσταση.
Παρά τις αμέτρητες δυσκολίες χήρα Τζίνα Kuncheva κατάφεραν να αναθρέψουν τα παιδιά τους, υπηρέτησε ως τα σπίτια των ιδιοκτητών Karlovo. Το πέμπτο παιδί της, Μαίρη, πέθανε έξι χρόνια από κάποια άγνωστη ασθένεια εκείνη την εποχή. Χρήστο - ο μικρότερος αδερφός του Λέφσκι, καθοδηγείται από τις τουρκικές αρχές να μεταναστεύσουν Βλαχία, η βουλγαρική κοινή ανταρτών λαχταρούσε Εξορίστων και επική κλάδο τους για την απελευθέρωση της Βουλγαρίας από την οθωμανική κυριαρχία. Αδυναμία του νεαρού δεν μπόρεσε να αντισταθεί στην πρώτη ζωή hashovsko και το 1870
Ο νεότερος αδελφός του Πέτρου οικογένεια είναι επίσης συμμετέχει ενεργά στο βουλγαρικό εθνικό απελευθερωτικό κίνημα και να συμβάλλει ενεργά στην Λέφσκι επαναστατική αποστολική αποστολή, και στη βουλγαρική εξέγερσης την άνοιξη του 1876 περιλαμβάνεται στο Botev. Πληγωμένος στις μάχες της πτώσης Βράτσα Βαλκανίων στην τουρκική αιχμαλωσία και καταδικάστηκε σε σκληρή εργασία για τη ζωή στο Ντιγιάρμπακιρ, τη Μικρά Ασία, αλλά κατάφερε να διαφύγει στη Ρωσία. Εθελοντές κατά τη διάρκεια του Ρωσο-τουρκικού πολέμου - σε θρυλικές μάχες Shipchenski τον τραυματισμό στο κεφάλι, το στήθος και τα πόδια. Λαμβάνονται για τη θεραπεία του Χαρτούμ Στρατιωτικό Νοσοκομείο, αλλά οι χειρουργοί πρέπει να αποκοπεί το δικαίωμα έλκος στο πόδι του. Με εξαιρετικά κακή κατάσταση, αμέσως μετά το San Stefano Συνθήκη Ειρήνης, έφτασε στη γενέτειρα του Karlovo - sandblind, σχεδόν κουφός, κουτσές και της φυματίωσης. Κανείς στην πόλη - και τοπικές upryavlyavashtite πλούσιους αγρότες - neotklikvat αιτήματά του για να πάρει κάποια σχέση ή λιγότερο κατάλληλα για άτομα με ειδικές δουλειά για να κερδίσουν. Οι ιδιοκτήτες του γήρατος και osmanliyskata novopraknalite είναι πλούσιος δεν μπορεί να ανεχθεί πεινασμένους συγγενείς του Αποστόλου. Άλλες φορές αυτά συμβαίνουν σε τεχνητά σκηνοθετημένη του Πριγκιπάτου της Βουλγαρίας και της Ανατολικής Ρωμυλίας, όπου ο παράδεισος της χθεσινής εποφθαλμιούν, το δικό σας, ευημερούσα gechinmek (επιχειρήσεις) και nemedleno πλούτο. Των εθνικών ιδανικών και την απελευθέρωση των εθνικών δραστηριοτήτων κοίταξε θρασύς κοροϊδία και απροκάλυπτη περιφρόνηση dosadlivo.
Ήρθε ο σύλλογος να επαιτεία Πέτρος φτάνει για ελεημοσύνη charshiyskite των εμπόρων και βιοτεχνών με πενιχρά φυλλάδια επικουρείται αδελφή του Yana vdovizha με τέσσερα παιδιά. Τζίνα Kuncheva δεν μπορεί να είναι ταπεινός με την ατυχή μοίρα του γιου και της κόρης του. Καταστράφηκε από σκληρή εργασία και ακόμη πιο αφόρητη κακουχίες βουλγαρική αυτοκτόνησε πέφτοντας και ο ίδιος σε ένα πηγάδι. Είναι αυτό γίνεται καλά nazhionalen ντροπή για τους Βουλγάρους!
Το 1881 ο Peter Kunchev πέθανε από φυματίωση, ζητιάνος παρέμεινε μέχρι το τέλος της ζωής του, ονειρεύτηκε το δωρεάν Βουλγαρία!
Αυτό είναι, δυστυχώς, δυστυχώς, δειλή, ανόθευτη την αλήθεια για την ατυχή τύχη που είχε στενότερους συγγενείς της οικογένειας του Vasil Levski. И ако сме човеци нека я знаем и помним до края на дните си, защото скотските, бездушно-стръвнишки нрави в следосвобожденско Карлово с чудовищна сила бушуваха и бушуват и в днешна България и бездънния кладенец на националния ни позор и низост продължава да зее хищно и неутолимо и в него не се отразява звездното небе на българските национални добродетели, тъй както мракът там е непроницаемо-безкраен и гнусаво-ненавистен.
Марин Караиванов
Εδάφη poprochiti Bro ιστορία πάλι Λέφσκι ήταν να revolztsioner αλλά Πού είναι η έκταση της γης τα χρήματα. Ο «δεν μπορεί να κλέψει από τους Τούρκους, αλλά από τότε είναι σαφές Πού είναι η βουλγαρική chorbadzhiy αυτό είναι που προκαλεί SFU να κρεμαστεί για ληστεία στη δολοφονία του μαθητευόμενου αφεντικό να μην τον προδώσει και όταν έπιασε τους Τούρκους από τους Βούλγαρους και πάλι est.predaden βουλγαρική Λέφσκι δολοφονία του δοκιμάστηκε από μια διαδικασία η οποία ήταν balgarski και τους πολίτες οι οποίοι ψηφίζουν για την ανάρτηση της Λέφσκι
Zhapko πολύ ατυχές είναι ότι έχει ξεχαστεί και ο τάφος του Kuncheva Τζίνα, στην οποία μέχρι το 1965 ψηφίστηκε pat.I Ωστόσο, χάρη στον πατέρα του Πατρός Γεωργίου Genkov ανασκάφηκαν και τον εντοπισμό των λειψάνων του Δ. Kuncheva που πραγματικά προσπαθεί αυτοκτονίας στο πηγάδι.
πολύ ηλίθιο, πραγματικά!
Sram θ pozor, podyl, malodushen narod.Ediniia dostoen uvisnal na besiloto κατά Sofiia.
Το άρθρο πρέπει να preozaglavi "απαισιοδοξία απύθμενο πηγάδι κάποιου." Τα γεγονότα είναι φανταστικά, αλλά ήταν τέτοια, που δεν μπορούν να κάνουν αυτά τα συμπεράσματα. Σύντομα μετά την απελευθέρωση, ο αδελφός τραυματίες φτάνει Λέφσκι στην Karlovo, χωρίς δουλειά, να ζητήσει τη βοήθεια της Nayden Gerov και τα πόδια (!) Διορίστηκε ανώτατος αστυνομικός. Για ανώτερος αξιωματικός, δηλαδή. Η μητέρα της Λέφσκι, αναγκάστηκαν να φύγουν από τους Τούρκους του γήρατος, αρρωσταίνουν, έμεινε με την κόρη της και πέθανε από την ασθένειά τους (δεν θεωρείται απόδειξη γι 'αυτό έχει διαπράξει αυτοκτονία ποτέ), αλλά όπως είναι - σπάνια , συμβαίνει σε ασθενείς και τους ηλικιωμένους. Ωστόσο, είναι χρόνος ψυχή της έμπειρους τρομερό άγχος. Αυτό δεν προκαλεί καμία δράματα! Τι αναμένεται από την Ανατολική Ρωμυλία, η σύνθεση του οποίου ήταν τότε Karlovo, αρκετούς μήνες μετά την απελευθέρωση; Οι συγγραφείς υπερβολές πάρα πολύ με την απαισιοδοξία του, αγνοώντας την πραγματικότητα της ιστορίας.
Και εσείς που κάνετε λάθος κλοπή Λέφσκι! Θα πάμε στο άλλο άκρο - Λέφσκι πραγματικά σκοτώσει έναν άντρα που προσπάθησε να τον συλλάβει, αλλά ήταν πολύ καιρό πριν πιάστηκε και καταδικάστηκε, πριν πήγε στο Βουκουρέστι, πριν από την ίδρυση των επιτροπών. Ποτέ δεν δικάστηκε γι 'αυτό.
Μην κάνετε την απαισιοδοξία της ανεπιβεβαίωτες και αποσπασματικά στοιχεία, ότι με τα κεφάλια τους όταν αξιολογούν σωστά τα γεγονότα!
Αυτό το κατάλαβα καλά για μια εφημερίδα Χάσκοβο ότι η εμπιστοσύνη είναι ίση με 0.
Κι όμως - πόσοι από εσάς έχετε ακούσει για το "φοβερό". Αυτό είναι κάτι που όλοι γνωρίζουν Karlovo. Το 1878 οι Ρώσοι έρχονται σε Karlovo, αλλά πρέπει να το αφήσουν. Karlovci Τούρκοι επαναστάτησαν και έκανε τη μεγάλη σφαγή, και σκότωσαν σχεδόν όλους τους άνδρες και τα αγόρια από την πόλη. Είναι σε αυτήν την κατάσταση η μητέρα είναι αναγκασμένη να Λέφσκι, ηλικίας 60 ετών για να τρέξει το βουνό δυτικά προς τη Σερβία και στη συνέχεια επέστρεψε στη Σόφια, που αρρώστησε και πέθανε μετά από περίπου ένα χρόνο. Είναι σε αυτή την πόλη καταστράφηκε και κάηκε ο αδελφός επέστρεψε στη Λέφσκι και MIZERSTVA ΜΕ ΑΛΛΑ Karlovci! Αλλά τελικά διορίστηκε χωρίς το πόδι ανώτερος φύλακας! ΣΚΕΦΤΕΙΤΕ, από την ανάγνωση και το γράψιμο! Τι ακριβώς αναμενόταν να γίνει αδελφός της Λέφσκι, την καθιστούν έναν δήμαρχο; Θα πρέπει επίσης να είναι κατασκευασμένα από ανόητο, αβάσιμες και ίσως χειραγώγησης των πληροφοριών, νομίζω!
Για να προσθέσετε, κάτι που ίσως δεν γνωρίζετε. 133 χρόνια πριν από τις ορδές των Bashi αναλάβει ήδη κυκλοφορήσει από την τουρκική κυριαρχία Karlovo και σκότωσε σχεδόν το σύνολο του ανδρικού πληθυσμού. Η καταγραφή ήταν αμείλικτη. Голяма част от жертвите са от местната интелигенция – учители, свещеници, търговци, лекари. Подгонени от потерята, хората се скриват в храма „Свети Николай“, но турците разбиват вратата и избиват до крак мъжете.
Руснаците наричат Карлово „градът на черните забрадки (вдовиците)“. В периода след освобождението практически няма непочернена къща. Тук говорим вече не за богати и ояли се безчувствени чорбаджий и въобще граждани, а за един разрушен, град, с избито мъжко население, беден, претърпял всички несгоди на войната.
Дори и да приемем най лошата версия за вярна (само дето видяхме, че Петър все пак е назначен за стражар), то те са пренебрегнати не заради безчуствие, а защото целия град е в бедствено положение.
Да допълня.
След походът на Гурко зад балкана Карлово въстава. Но когато руснаците се изтеглят, идват турците. Тогава се случва Страшното. Турските войски навлизат в градът и избиват над 800 (което за малкия град е ужасно много) мъже и младежи, след които лекари, учители, попове, въобще почти цялата интелигенция. Част от жителите се скриват в храма Свети Николай, но турците разбиват вратите и ги избиват направо в храма. За това колко жени и моми са изнасилени и убити няма да говоря, градът е разграбен основно, частично разрушен и частично изгорен. Останалите живи се крият буквално като лалугери и ги е страх да палят свещи през нощтта или да се скарат на по висок глас на децата си. Такъв страх е било, че бедна ви е фантазията, всичко е оставено на милостта на башибузука. Добре, че руснаците идват неочаквано, та спасяват градът от още едно клане. Ето така е изглеждал моят роден град в който и досега живея в първите месеци на освобождението.
Моля, тези които не знаят за какво става дума, да си мълчат и да четат, защото стават не смешни, а вредни със този свой ура патриотарски напън. Как си представяш ти бе сине майчин в този толкова изстрадал град да носят на ръце някого, па било то и роднините на Левски? Време в което хората буквално умират от глад, нямат покрив над главата си, нито мъже които да го постоят тоя покрив?
Ο Ιβάν (ή Fruzhin) μακριά από μένα για την υπεράσπιση του συγγραφέα ή να επιχειρηματολογούμε για την ιστορική αλήθεια. Αλλά για σκεφτείτε αυτό - ο άνθρωπος, τραυματίστηκε για την ελευθερία του λαού του, ο αδελφός του πέθανε από αυτό και πάλι, τελικά να εγκατασταθούν ακόμα εξαρτώνται του, θα πρέπει να κοροϊδεύει το νόμο, καθιστώντας ... φρουρά. Τι θα συμβεί αν δεν είχε βρει μια αξιοπρεπή τους ανθρώπους να «εγκατασταθούν»; Και εκείνοι τα επόμενα χρόνια θα δυσκολεύονται ολοένα και περισσότερο. Είμαι ακόμα έτοιμος να δεχτεί το συντάκτη ότι η νέα κατάσταση θεωρείται ότι ως επί το πλείστον για τον εαυτό τους (δηλαδή τη συμμορία απόφαση, όπως και σε κάθε χώρα) και ειλικρινής και αυτοθυσία αγωνιστές της ελευθερίας είναι μόνο εμπόδιο της. Αλλά το επιχείρημα ότι δεν έχει αποδειχθεί και δεν περιγράφεται καλά, τώρα είναι ένα άλλο ζήτημα ...
Πολύ ωραίο το άρθρο, αλλά πολύ λυπημένος, ακόμη και έκλαψε ανάγνωση σχετικά με την αθλιότητα στην οποία έζησε και πέθανε στη γύρω περιοχή της Λέφσκι μετά από εκείνο το πράγμα που λέγεται ελευθερία!; Τι απελευθέρωση, ένα νέο άγριο δουλείας και συνεχίζεται sega.Darzhavata και των κεφαλαίων έχει εδώ και πολύ καιρό τους εχθρούς του ανθρώπους.
Ήξερα ότι αυτοί οι άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους στη δυστυχία, αλλά οι λεπτομέρειες δεν είναι γνωστές .... ήμουν στο σχολείο δεν θα σας πω πώς έχει η κατάσταση που αναφέρεται στην οικογένεια των αγωνιστών της ελευθερίας της naroda.Mrachnite μυστικά φυλάσσονται, για να μην την εξέγερση των ανθρώπων από το CEA υποκριτική χώρα ... Αλλά αργά ή γρήγορα, η πληροφορία εμφανίζεται και οι άνθρωποι αρχίζουν να αναρωτιούνται ...