Μπους προεδρία έρχεται σε ένα τέλος. Έφερε πρωτοφανή κέρδη στην ομίλων πετρελαίου και τελικά νίκησε οποιεσδήποτε ελπίδες για την ειρήνη στη Μέση Ανατολή με τις προσεγγίσεις Άπω. Τα ειδησεογραφικά πρακτορεία μπορεί να μετρήσει τα πτώματα μόλις άλλης σύγκρουσης ή αυτοκτονίας και έχουν μακρά αρνήθηκαν να εξηγήσει ποιος από ποιον και γιατί σουτ - τουρκικού στρατού, ο ισραηλινός στρατός, πακιστανική αστυνομία, Μιανμάρ, ο κινεζικός στρατός, Κούρδων, σουνιτών, σιιτών, στρατός ο Μαχντί, Χαμάς, Φατάχ, της Χεζμπολάχ, των Ταλιμπάν, Μουτζαχεντίν, της αντιπολίτευσης του Πακιστάν, η αντιπολίτευση στην Μιανμάρ, θιβετιανοί μοναχοί, Al Qaeda, Ισλαμικό Τζιχάντ, κ.λπ., κ.λπ. - από την ανατολική Μεσόγειο να φύγει το Θιβέτ ανταποκριτές αιματοχυσία χωρίς εκθέσεις και πρωτοσέλιδα και όχι να "στη Μέση Ανατολή σήμερα κανείς δεν σκοτώθηκε", αλλά δεν θα περιμένουμε άλλο.
Τα μόνα νησιά της ειρήνης φαίνεται όπως πάντα φανταστικό », δηλώνει" του Κόλπου - επουράνια της σεΐχηδες, αλλά ζει σε ένα μικρό μέρος της ισλαμικής κοινότητας, αλλά αρκετά πλήρης ότι ένα σημαντικό ποσοστό της «κοινότητας» του Μπους. Τα άλλα δύο νησιά, ωστόσο είναι η Συρία και το Ιράν, που έχουν τα γεράκια Λευκό Σπίτι καιρό τεθεί υπό την απειλή όπλου. Αφήνοντας στην άκρη όλα τα άλλα επιχειρήματα - όπως διαρροή του Ιράκ θα μπορούσε να αποφέρει κέρδη ρεκόρ των μεγιστάνων του πετρελαίου από τις ΗΠΑ και την Ευρώπη και ο πληθυσμός του κόσμου τριπλασιασμό αναντίρρητα δεκτή και τετραπλασιασμό της τιμής των καυσίμων και όχι σε πέντε χρόνια, ένα δυνατό «χτύπημα» κατά του Ιράν φαίνεται πρώτο βήμα για την ημέρα όταν λέμε χρυσό "κίτρινο πετρελαίου".
Μπους και του περιβάλλοντός του δεν θα παρακολουθήσουν τις εκλογές και σχεδόν καθόλου αναστολές για να νικήσει το Ιράν. Η επιθετικότητα κατά του Ιράν μπορεί να είναι ένα θαυμάσιο δώρο χωρισμού από την «απελευθερωτή της Βαγδάτης" στην Exxon-Mobil, Chevron-Texaco, η BP, η Shell και η Royal Dach μικρότερα petropiratcheta. Ένα δώρο που θα αλλάξει την ισορροπία των χρημάτων και τον έλεγχο πέντε τοις εκατό για τις πλουσιότερες και απελπιστική θα ωθήσει το ποσοστό ενενήντα πέντε από τις ελπίδες για μια ζωή χωρίς άγρια ​​αβεβαιότητα για το καθημερινό ψωμί.
Το επόμενο έτος, ωστόσο, η Αμερική θα έχει νέο πρόεδρο. Είναι λογικό ότι πολλοί άνθρωποι αναμένεται ότι το σενάριο αυτό δεν τους ταιριάζει (και μπορούμε να πούμε απλά «άνθρωποι» με αρκετή στατιστική προσέγγιση), συνδέονται με το όνομα του Μπαράκ Ομπάμα - ο μόνος υποψήφιος από το προσχέδιο του ανταγωνισμού, το οποίο ψήφισε κατά του πολέμου στο Ιράκ . Οι προσδοκίες αυτές έχουν εξέφρασε πρόσφατα σε μια ανοικτή επιστολή προς τον Ομπάμα ομάδα γνωστή και πάγια αμερικανική επιστήμονες, δημοσιογράφοι, συγγραφείς και ακτιβιστές. Μεταξύ της ομάδας ετερόκλητο υπογραφόντων δείτε τα ονόματα του καθηγητή Νόαμ Τσόμσκι, ο Michael Albert του Znet, ο ραβίνος Μάικλ Λέρνερ, Πατέρα Δαβίδ Whitten Σμιθ, καθηγητές από διάφορα πανεπιστήμια και κολέγια στις ΗΠΑ ειδικοί νοημοσύνη βετεράνος στη Μέση Ανατολή, τους εκπροσώπους των οργανώσεων για την ειρήνη, ερευνήσουν το Ολοκαύτωμα και πολλοί άλλοι.
"Μας ανησυχεί βαθύτατα για τα υλικά που εμφανίζονται στον Τύπο κατά τη διάρκεια των τελευταίων εβδομάδων δείχνουν ότι η κυβέρνηση Μπους να αναλάβει στρατιωτική επίθεση εναντίον του Ιράν και ότι αυτό θα μπορούσε να δώσει το πράσινο φως για μια τέτοια επίθεση από το Ισραήλ ή άλλες εχθροπραξίες όπως την επιβολή εμπάργκο στο Ιράν.
Χαιρετίζουμε το στοιχείο σας sreshtiu πόλεμο με το Ιράκ το 2002. Είμαστε επίσης αισιόδοξοι από τις προηγούμενες δηλώσεις σας, η έμφαση στη διπλωματία και όχι τη στρατιωτική δράση εναντίον του Ιράν. Σήμερα έχετε την ευκαιρία να αποτραπεί η επανάληψη του τραγικού πολέμου στο Ιράκ. Ελπίζουμε ότι θα χρησιμοποιήσετε αυτή την υπόθεση ", ανέφερε η επιστολή.
Αυτή η επιστολή δεν είναι απλώς έκκληση για "αντιπολεμική" Ο γερουσιαστής Ομπάμα. Τώρα προεδρικός υποψήφιος, ο Ομπάμα ανακοίνωσε τον Μάιο ότι «χάρη στις πολιτικές του Τζορτζ Μπους, το Ιράν είναι η μεγαλύτερη απειλή για τις Ηνωμένες Πολιτείες, το Ισραήλ και τη Μέση Ανατολή για μια γενιά" και συνέχισε με μια διφορούμενη συμπέρασμα ότι το Ιράν δεν είναι τόσο ως μεγαλύτερη απειλή της Σοβιετικής Ένωσης κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου.