Στις 5 Φεβρουαρίου σημειώνονται 115 χρόνια από το θάνατο του Γάλλου αναρχικού Auguste Vaillant

Στο τέλος του Μάη του 1871 πυρκαγιά ανταρτών της Κομμούνας του Παρισιού είναι βίαια, αλλά κατά τα επόμενα έτη σε διάφορες πόλεις της Γαλλίας είναι ακόμη φουντώνουν επικίνδυνα επαναστατική σπινθήρες. Καλλιέργεια και εμπόριο αναρχική επιρροή ένωση των εργατών και των αγροτών της χώρας.

Την 1η Μάη, 1891 στρατός και η αστυνομία επιτέθηκε σε μια διαδήλωση στο μικρό Ημερομηνίες των εργαζομένων της πόλης. Σκοτώθηκαν 9 άτομα που συμμετέχουν στη διαμαρτυρία, μεταξύ των οποίων και δύο παιδιά. Χτυπημένη και τραυματίστηκαν πάνω από 40 άτομα. Εν τω μεταξύ, σε προάστιο του Παρισιού "Clichy" οι δυνάμεις ασφαλείας ασχοληθεί σοβαρά με μια μικρή ομάδα εργαζομένων διαμαρτύρονται. Μετά τη σύγκρουση μερικοί από τους διαδηλωτές συνελήφθησαν, μεταφέρθηκαν σε τοπικό υποκατάστημα της αστυνομίας, όπου ξυλοκοπούνται πέρα ​​από την αναγνώριση και στη συνέχεια πέταξαν στο δρόμο. Τρεις συνελήφθησαν και αντιμετωπίζουν δικαστήριο αποφαίνεται ανελέητο ποινές. Αυτές οι περιπτώσεις να απελευθερωθεί η δυσαρέσκεια των αναρχικών στη Γαλλία κατά τα επόμενα χρόνια, οι διαχειριστές απαντήσει με μια σειρά από εκρήξεις βομβών και επιθέσεις σε ισχύ. Λέγοντάς τους την ιστορία που ονομάζεται «προπαγάνδα της πράξης», η οποία ενεργά μαχαίρι, πιστόλι και δυναμίτη.

Δεκαπέντε μέρες μετά την ετυμηγορία πάνω από διαδηλωτές στο Clichy, αναρχικοί ανατίναξαν το σπίτι του εισαγγελέα του κράτους Byulo. Μια βόμβα εξερράγη και είναι ο τοίχος ενός από τους στρατώνες του Παρισιού. Στο δρόμο πυροβόλησε εναντίον bezvlastnitsi Benoit, ο πρόεδρος του δικαστηρίου.

Στα τέλη Μαρτίου, η γαλλική αστυνομία συνέλαβε τη θρυλική Ravashol αναρχικών. Δικάστηκε Monbrison και έστειλε στην γκιλοτίνα. Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας bezvlastnikat εκδίκηση Meunier, ρίχνοντας μια βόμβα σε ένα εστιατόριο στο Παρίσι "Βερια". Σκοτώθηκαν δύο άτομα. Στο ίδιο αναρχικό Emile Henry φθινόπωρο εταιρεία βασίζεται βόμβα, "Κάρμα". Εκρηκτικός μηχανισμός βρέθηκε και μεταφέρθηκε στο τοπικό αστυνομικό τμήμα, όπου ανατινάχθηκε, σκοτώνοντας πέντε αστυνομικούς.

Τον Δεκέμβριο του εκρηκτικός μηχανισμός εξερράγη στη Βουλή των Αντιπροσώπων. Είναι εκεί ρίχτηκε από γενναίους bezvlastnik Auguste Vaillant.

Vaillant προέρχεται από μια προλεταριακή οικογένεια. Γεννήθηκε το 1861 στη μικρή γαλλική πόλη Sharlvil-Mezier. Ένα άλλο 12 χρόνων πήγε στο Παρίσι, όπου είναι αναγκασμένοι να εργάζονται σε μαύρη και κακοπληρωμένη εργασία. Εκεί συναντήθηκε bezvlastnicheskite ιδέες και έγινε απασχολημένος προπαγανδιστής τους. Μια ενεργός συμμετέχων στη διάδοση των αναρχικών εφημερίδων και περιοδικών, όπως το "La revolyusion κοινωνική", "L'revolyusioner aksion" και άλλα. Η πείνα και δυστυχία, όμως, τον ανάγκασαν να εγκαταλείψει το Παρίσι και να αναζητήσουν τα προς το ζην εκτός της Γαλλίας. Κινήθηκε πρώτα στην Αλγερία και στη συνέχεια τη Νότια Αμερική. Παντού, όμως, αντιμέτωπος με τις κακουχίες και τις δυσκολίες που μισούσε τον καπιταλιστικής κοινωνίας. Το 1893 επέστρεψε και πάλι στη Γαλλία.

Στις 9 Δεκεμβρίου, Vaillant είναι οπλισμένοι με αυτοσχέδιο εκρηκτικό μηχανισμό κατασκευασμένο από ένα δοχείο γεμάτο με δυναμίτη και καρφιά, και να προχωρήσει στη Βουλή των Αντιπροσώπων, που συνήλθαν στο ανάκτορο Bourbon στο Παρίσι. Εισάγετε ελεύθερα σε ένα από τα κουτιά και να ρίξει τη βόμβα του. Δεν έπεσε σε λώρο και εξερράγη χωρίς αιτία λίγο συνάντηση ζημιά. Αστυνομία αλιεύονται αιματηρή Vaillant, ο οποίος υποφέρει σοβαρότατα από την έκρηξη και στη συνέχεια εκδιωχθεί στο αστυνομικό τμήμα. Αμέσως αναγνώρισε ότι η έκρηξη ήταν υπόθεσή του.

Στις 10 του Γενάρη 1894 άρχισε η διαδικασία - Vaillant συμπεριφέρθηκε με αξιοπρέπεια και κέρδισε τη συμπάθεια στην αίθουσα ακροάσεων. Καταδικάστηκε σε θάνατο στις 5 Φεβρουαρίου. ένα γκιλοτίνα. Πριν να αποκεφαλιστεί που ονομάζεται high τελευταία λόγια: «Θάνατος στην αστική κοινωνία! Ζήτω η αναρχία! "Long στον τάφο του στο μικρό νεκροταφείο" Ivry "συγκεντρώνουν πλήθος των εργαζομένων.

Οι λέξεις γράφτηκαν από τον θάνατο σε επιστολή του προς την κόρη του, έγινε σύμβολο του αναρχικού κινήματος σε όλο τον κόσμο:

«Ο μόνος σκοπός στη ζωή είναι να μην βλάπτουν τους άλλους. Διαφορετικά, όλοι θα πρέπει να είναι ελεύθεροι να κάνουν ό, τι ελεύθερα το δοκούν. Η ελευθερία δράσης, την ελευθερία του λόγου! Είμαι πεθαίνουν εξαιτίας όλων των άτυχους που ζουν στην κόλαση αυτής της κοινωνίας. "